Stijn D’Hulst, medearchitect van historisch nationaal volleybalmoment

De Red Dragons strandden op het Europees kampioenschap in de kleine finale tegen Servië op amper 3 puntjes van brons. Medearchitect van deze knalprestatie en bij uitbreiding van een schitterend 2017 met o.a. de kwalificatie voor het wereldkampioenschap volgend jaar: Kortrijkenaar Stijn D’Hulst, 26 jaar en 1m90. Hij zette afwisselend met de andere spelverdeler Matthias Valkiers de lijnen uit bij de Red Dragons.

Wat woog het zwaarste door: tevredenheid met die historische halve finale of de ontgoocheling omwille van het nipte verlies voor brons? Stijn D’Hulst: “De eerste dagen na die heel nipt verloren halve finale tegen Servië was vooral de teleurstelling heel groot. We kwamen amper 3 puntjes te kort voor de bronzen plak. Maar na twee weken drong vooral de trots voor het behaalde resultaat tot me door. We hadden vooraf willen tekenen voor een plaats bij de laatste vier. En dat we zonder enig verliesmatch doorheen onze pouleronde kwamen met o.a. Frankrijk, dat in 2015 Europees kampioen werd en dit jaar de World League won, was meer dan een glorieus extraatje. Net als de kwaliteit van ons volleybal tegen bijvoorbeeld vice-Olympisch kampioen Italië (3-0) in de kwartfinales daar in Katowice. Ik hoor het onze bondscoach Vital Heynen nog zeggen: ‘Dit was zonder meer onze beste wedstrijd van dit jaar’.”

Die vierde plaats is er niet zomaar gekomen?

Stijn D’Hulst: “We zijn al een heel jaar op hoog niveau bezig. Zevende in de World League was al meer dan een goed voorteken. Maar ook daar een minpuntje: we vielen met die zevende plaats net buiten de ‘final 6’ in Brazilië, waar Frankrijk dus goud pakte. En dan was er in juli in Kortrijk natuurlijk ook onze kwalificatie voor het wereldkampioenschap volgend jaar in Italië en Bulgarije. Ook daar sloten we onze poule zonder verliesmatch af, met zelfs een heel prestigieuze zege tegen vice-Europees kampioen Duitsland die we toen echt wel afgestraft hebben: 25-16, 25-16 en 25-17. Die WK-kwalificatie was echt wel ons hoofddoel dit jaar, want toekomstgericht is dat het belangrijkste toernooi waar je als team moet aanwezig zijn om o.a. punten te sprokkelen voor deelname aan de Olympische Spelen in Tokio in 2020. Begin 2016 waren we tijdens het Olympische kwalificatietoernooi in Berlijn al op één zege van de Spelen in Rio. En nu we geplaatst zijn voor het WK mogen we ons niet tevreden stellen met de ‘Olympische gedachte’, we moeten er presteren.”

De Red Dragons, waarvan ruim drie kwart van de kern net als de Rode Duivels bij de betere buitenlandse topclubs speelt (tot in Zuid-Korea toe, zoals Bram van den Dries) hebben een heel zwaar programma afgelegd van 1 mei tot eind augustus. Ze streden met succes op drie fronten: het Europese kampioenschap (eindronde in Polen), het Wereldkampioenschap (kwalificatie in Slovenië) plus de World League in Iran en Servië. En dit na een slopend seizoen bij hun eigen clubs. “Gelukkig hebben we tussen elke competitie een week vrij gehad. Maar het was en bleef inderdaad een hectische vier maanden met vier oefeninterlands in Frankrijk, vijf WK-kwalificatiematchen, negen World League-partijen en nu dus ook nog die zes EK-duels in Polen. Dat is 24 matchen of 6 partijen per maand. We moesten er dus voor zorgen dat we tussen alle activiteiten door maximaal rust namen en ook strikt op onze voeding letten. We zijn ook heel goed begeleid geweest als nationale ploeg. Er waren constant twee kinesisten ter beschikking en er was de samenwerking met het SMAC in Leuven (het sportmedisch adviescentrum). Tijdens de toernooien zelf werden we omwille van de inzet en de resultaten ook op adrenaline en een heel goeie teamspirit vooruit gestuwd.”

Op 1 januari was er de trainerswissel: bondscoach Dominique Baeyens heeft de stok doorgegeven aan Vital Heynen. Van een eerder flegmatische, rustige coach naar een meer extraverte, excentrieke sportieve leider. “Vital is een Duracell-konijn in het kwadraat”, typeerde ploegmanager Vital Vossen hem met een kwinkslag aan Sporza. Hoe hebben jullie die switch ervaren? “Die is resultaatgericht goed verlopen. Ik denk dat we onder Vital in officiële matchen een 17 op 25 hebben gehaald. Laten we het zo stellen: Dominique Baeyens had al een ferme basis gelegd met winst van de European Volleyball League in 2013, een jaar later een debuut in de World League, met poulewinst hier in eigen land en een 11e plaats in de eindstand, twee keer het EK met groepswinst en een 7e plaats in de algemene eindstand zelfs, en dus ook de kwalificatie voor het EK 2017. Dominique heeft ons dus goed afgeleverd. Het was aan Vital om voor dat extraatje te zorgen. Op tactisch en mentaal vlak. Dominique was louter tijdens trainingen en toernooien met ons bezig, Vital probeert het volledige plaatje, ook buiten het veld en buiten de activiteiten van de Red Dragons onder controle te houden. Hij wil ook weten hoe de spelers zich voelen … In het begin liep die integratie minder goed. We hebben ons moeten aanpassen aan elkaar. De manier van werken, de strategische visie op volleybal … In mei en juni heeft het zelfs even gebotst, maar wellicht was dat ook zijn bedoeling. Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht, we zijn naar elkaar toegegroeid.”

Stijn D’Hulst maakt ook een switch. Hij verlaat na zeven jaar Knack Roeselare waarmee hij vijf landstitels, drie bekers en twee supercups won en gaat komend seizoen op basis van een eenjarig contract het spel verdelen bij het Duitse SWD Powervolleys Düren.

Stijn D’Hulst: “Ik kijk ernaar uit. Het is een grote uitdaging. Een nieuwe competitie, een nieuwe club en omgeving, nieuwe ideeën. Ik woon in Gent en het is maar iets meer dan twee uur rijden naar Düren. Ik ga er wel wonen, alleen, maar kan geregeld terug naar Gent en heb daar niet eens het vliegtuig voor nodig. Sportief is het een nieuwe opportuniteit. Düren is een professioneel goed gestructureerde en ambitieuze club. Ze speelden vorig seizoen de halve finale van de Duitse play-offs en verloren die van het gerenommeerde Friedrichshave, ze bereikten in 2015/2016 de kwartfinale van CEV Europabeker (verlies tegen Perugia, finalist van de Champions League vorig seizoen) en ze strijden straks weer mee voor de top vier in de Bundesliga en zijn geplaatst voor de CEV Cup komend seizoen.”

Tekst: Marc Lerouge - Foto's: Bart Vandenbroucke