01/02/2010: De toekomst lacht Anneke van Hooff toe

Het grote publiek kent haar als de secretaresse Shirley uit de VTM-soap ‘Familie’. De jongste weken stond ze vooral op de planken in de theaterproductie ‘Blankenberge’. Dames en heren, treed binnen in het opgewekte universum van actrice en zangeres Anneke van Hooff (31).

Was jij voorbestemd voor het podium?
Ik heb altijd graag gezongen, gedanst en geacteerd. Mijn zus volgde muziekschool en zo ben ik er ook in gerold. Daar denk je als kind niet over na, je doet het gewoon omdat je het leuk vindt. Mijn ouders zijn allebei heel muzikaal – dat heb ik zeker van hen meegekregen. De middelbare school was niet echt mijn cup of tea, ik leefde veel meer voor de naschoolse activiteiten: viool, hobo, dansen, zingen... Vandaar dat mijn ouders me niet hebben aangemoedigd om, in het spoor van mijn broer en zus, een universitair diploma te proberen halen. Ze voelden dat ze me daarvoor toch niet warm konden maken.

Dat je sinds februari vorig jaar niet meer meespeelt in ‘Familie’, heeft voor geen dip gezorgd?
Natuurlijk vond ik het jammer dat er een einde kwam aan mijn rol als Shirley, maar het is geen pijnplek. Ik ben vooral blij dat ik het vijf jaar heb mógen doen. Voor een kleinere rol in een soap is dat behoorlijk lang. Ik heb er veel ervaring mee kunnen opdoen en die is me al van pas gekomen bij gastrollen in andere reeksen als ‘Louis Louise’, ‘FC De Kampioenen’, ‘Aspe’, ‘Spring’ en ‘Wittekerke’. En ook niet onbelangrijk: aan mijn ‘Familie’-tijd heb ik uitstekende collega’s overgehouden. Als ik ze tegenkom, is dat altijd een hartelijk weerzien.

Collega’s zijn nog iets anders dan vrienden. Hoeveel boezemvriendinnen heb je?
Twee. Met sommige mensen voel je een vorm van magie, en dat is met deze twee meiden het geval. We weten echt bijna alles van elkaar.

Van september tot december toerde je door Vlaanderen met ‘Blankenberge’, een productie van Theater aan de Stroom.
Daarin speelden ook Steven De Lelie en Eric Kerremans, mijn vroegere collega’s uit ‘Familie’, mee. We stonden met het stuk trouwens geregeld in West-Vlaanderen: een provincie waar je altijd een erg enthousiast publiek treft. In ‘Blankenberge’ had ik niet alleen een leuke rol, maar mocht ik ook een nummer zingen. En, tja, als ik kan zingen en acteren, ben ik de koning te rijk. Het was mijn eerste echte theaterrol en daarom ben ik Steven, de directeur van Theater aan de Stroom, zo dankbaar dat hij me heeft gevraagd. Ik heb er vooral veel van geleerd. Want ‘Blankenberge’ is wel degelijk een topstuk: Tom Lanoye heeft niks zomaar geschreven, elk woordje staat op de juiste plaats.

Intussen sta je alweer op de planken?
Ja, nu weliswaar met een liefhebbersgroep. Koma-ar uit Beveren-Waas vraagt elk jaar één of twee professionele mensen om de cast te versterken. En dit jaar ben ik dat. We spelen ‘Jungle Fever’, een voor volwassenen aangepaste versie van ‘Jungle Book’. (glimlacht) Niets voor kleintjes, vanwege het engheidsgehalte.

In de kringloopwinkel
Ben je een boekenwurm?
Ik zal je iets bekennen: ik lees bijna nooit boeken. In dat opzicht ben ik helemaal de tegenpool van mijn zus Marieke. Zij verslindt niet alleen literatuur, maar heeft intussen ook zelf al twee kinderboekjes bij uitgeverij De Eenhoorn gepubliceerd. Bij haar zit het creatieve in haar hoofd, terwijl ik veel liever artistiek bezig ben met mijn lichaam en handen. Wat ik wél graag lees zijn wetenschappelijke tijdschriften als ‘Eos’ en ‘National Geographic’. Net zoals ik ook graag kijk naar documentaires die te maken hebben met wetenschap en techniek. Gefilmde operaties van mensen, bijvoorbeeld: dan ben ik aan het scherm gekluisterd. Hetzelfde bij documentaires over het ontstaan van het heelal. Vandaar dat National Geographic, Vitaya en het digitale kanaal Vitaliteit mijn favoriete tv-zenders zijn. Ik wil zoveel mogelijk kennis opslorpen.

Je snuffelt ook heel graag rond in kringloopwinkels, heb ik me laten vertellen.
Ja, ik vind dat geweldig! Het is me vooral om kleine meubelstukken te doen. Bijna tot wanhoop van mijn ouders: ik breng die meubeltjes voorlopig onder bij hen, omdat ik er geen plaats voor heb op mijn bescheiden appartement.

Aan welke menselijke eigenschap erger jij je het meest?
Aan niet-correct zijn. Omdat ik correctheid een vorm van elementaire beleefdheid vind. Jammer genoeg zijn er nog veel mensen die niet de moeite nemen om beleefd te zijn.

Het jaar 2010 is nog kersvers. Wat verwacht je van de komende maanden?
Ik hoop dat 2010 voor mij eindelijk een beetje vaart zal brengen op professioneel vlak. Voorlopig ziet het er gelukkig al goed uit. Samen met zanger-acteur Eric Baranyanka – bekend van onder meer de Ketnetband – sta ik in een nieuw project: de Choco Gang. Het is de bedoeling om een nieuwe live kidsbands te zijn die iets anders biedt dan de andere. Zo hebben we af en toe de insteek van jazz en komen er heel wat instrumenten aan bod. Zelf neem ik bijvoorbeeld mijn viool mee. Maar we gebruiken ook nog doedelzak, dwarsfluit, saxofoon, contrabas... Ik kan me inbeelden dat kinderen het leuk vinden om eens nieuwe dingen te leren kennen. Ik heb alvast erg veel zin in de Choco Gang, want ik ben verzot op kinderen. Tussen haakjes: geregeld zing ik ook educatieve cd’s in. Daarnaast staat er ook een nog iets groter project op stapel, waarover ik jammer genoeg nog niks kwijt kan.

Wat heeft je de jongste weken in de actualiteit het meest beroerd?
De klimaattop in Kopenhagen. Wat een klucht, zeg! Laten we dus maar liever met zijn allen, elk in onze eigen leefwereld, ons steentje proberen bij te dragen aan een beter klimaat: ecologische poetsmiddelen gebruiken, de kraan niet nodeloos laten lopen, de verwarming een graadje lager zetten, voor korte afstanden de fiets in plaats van de auto nemen, spaarlampen aanschaffen... Dat kan iederéén, het kost niet echt veel moeite.

Februari is de maand waarin Valentijnsdag valt. Is het een bijzondere dag voor jou?
Valentijn is voor mij een dag waarop je voor je geliefde eens iets extra’s doet. Ik vind dat je je partner sowieso het hele jaar door op onverwachte momenten moet kunnen verrassen, maar op Valentijn mag het iets meer zijn. Dan heb ik het niet zozeer over dure cadeaus. Nee, je kunt ook extra moeite doen op een andere manier: een lekker uitgebreid ontbijt op bed, een bepaalde taak van je partner overnemen, een romantisch dineetje met een handgeschreven menu in elkaar boksen... Mogelijkheden genoeg! (geamuseerd) Of waarom niet: een serenade brengen! Als daar dan nog een leuk pakje bij komt, is dat mooi meegenomen, maar voor mij is het geen must. Aan de andere kant: zelf ga ik meestal wél op zoek naar een origineel cadeau.

Geloof je in de eeuwige liefde?
Die bestaat, jazeker. Ik ken mensen die al 55 jaar samen gelukkig zijn. Maar blijkbaar is dat niet voor iedereen weggelegd. Ik denk dat er op elk potje verschillende dekseltjes passen, maar voor eeuwige liefde is het dekseltje nodig dat het bést past.

Als je een eigen talkshow mocht presenteren, wie zou je daarin het liefst te gast hebben?
Goh, er zijn zoveel interessante mensen! Heel graag zou ik eens praten met Marco Borsato en zijn producer John Ewbank. Ik ben compleet weg van de nummers die laatstgenoemde voor zijn zanger schrijft. En op nationaal vlak vind ik Lieven Scheire van de Neveneffecten een intrigerende figuur. In zijn rubriek in ‘De laatste show’ had hij het over allerlei manieren waarop de wereld aan zijn einde kan komen. Geweldig hoe smeuïg hij dat kan vertellen! Ik denk dat ik, als grote geïnteresseerde in alles wat met het heelal te maken heeft, tijdens zo’n talkshow echt aan zijn lippen zou hangen.

Wanneer zal 2010 voor jou geslaagd zijn?
Als ik op 31 december kan zeggen dat ik gelukkig ben.

Tekst: Manu Adriaens
Foto: Marc Masschelein

Meer info over de productie ‘Jungle Fever’: www.onti.be. De Choco Gang kan worden geboekt via www.salt-and-pepper.be