01/11/2009: Polyamorie of meervoudige liefde

Liefde voor gevorderden

Polyamorie. Wellicht had u er tot voor kort nooit van gehoord. De jongste tijd komt deze alternatieve samenlevingsvorm, waarbij het geoorloofd is om er meer dan één liefdespartner op na te houden, evenwel vaker in de belangstelling. Dat is in niet geringe mate de verdienste van de Nederlandse Ageeth Veenemans, die met haar boek ‘Ik Hou Van Twee Mannen’ het thema bespreekbaar maakte.

Het meest geruchtmakende ‘polyamorie-geval’ in Vlaanderen is tot dusver dat van Frederik Turpyn uit Rumbeke, bij Roeselare. Zeven jaar geleden huwde de 32-jarige West-Vlaming met de één jaar jongere Elsje Swannet. Dat Elsje biseksueel is, vond Frederik geen bezwaar. De daaropvolgende jaren kreeg het paar drie kinderen: Thybo (10), Bonaventhure (5) en Willow (4). Omdat het echtpaar extra hulp kon gebruiken, namen ze twee jaar geleden Charlotte Demeire (23) als kindermeisje in dienst. De jonge vrouw is lesbisch en kreeg gevoelens voor Elsje, die wederzijds bleken. Toen Frederik van die relatie hoorde, schrok hij even maar besloot door te gaan met zijn echtgenote en haar de relatie met Charlotte te gunnen. Als klap op de vuurpijl werd de lesbische Charlotte bovendien verliefd op Frederik en ook die gevoelens waren wederkerig. Dé ultieme driehoeksverhouding!

Anderhalf jaar geleden gingen de drie samenwonen en intussen beviel Elsje van Yoko en Charlotte van Wolf, beide kindjes verwekt door Frederik. Het trio deed in augustus jl. in de pers zijn beklag omdat er geen priester bereid werd gevonden om hun pasgeboren kinderen te dopen. Intussen zijn de ‘triobaby’s’ dan tòch gedoopt.

Monogamie tegennatuurlijk
Het verhaal klinkt u misschien bizar in de oren, maar Ageeth Veenemans (45) schrikt er geenszins van. De Nederlandse moeder van drie kinderen houdt er immers zelf al jàren een echtgenoot én een vaste vriend op na. Zonder stiekem gedoe. In haar boek 'Ik Hou Van Twee Mannen' hield ze twee jaar geleden al een vurig pleidooi voor open en eerlijke polyamorie of meervoudige liefde. De filosofie van de uit de VS overgewaaide samenlevingvorm is: waarom op zoek gaan naar die ene ware liefde, als je meerdere mensen tegelijk graag kunt zien? Polyamoristen zijn er tegelijk rotsvast van overtuigd dat monogamie volstrekt tegennatuurlijk is.
“Polyamorie heeft mijn huwelijk gered”, schreef Veenemans onder meer in haar boek. “Geen geheime affaires meer. Nu ik een vriend heb en mijn echtgenoot een vriendin, zijn we écht trouw, aan onszelf en aan elkaar.”

Ageeth gaf haar job als econome op om te schrijven. Ze ziet de polyamorie-boodschap uitdragen en verspreiden als haar missie. Omdat: “Dit kan massa's ellende en echtscheidingen besparen. Het is toch niet omdat je verliefd wordt op een ander, dat je je partner - van wie je óók nog houdt - moet verlaten? Het is geen 'of-of' maar een 'en-en'-verhaal. Aan de massale reacties die ik krijg op de lezingen die ik geef en op het boek merk ik dat het gaat om een heel natuurlijke behoefte die bij veel mensen leeft. De generatie van mijn ouders kan zoiets moeilijk vatten of accepteren. Maar ik ben ervan overtuigd dat het taboe gaandeweg zal sneuvelen en dat deze manier van leven de komende tien jaar een 'normale' keuze wordt.”

Rijk en gelukkig
Het verhaal van ‘onze’ Frederik Turpyn – die met zijn twee liefdes onder één dak woont – is nog van een andere orde dan de driehoeksverhouding van mevrouw Veenemans. Haar vriend noch de vriendin van haar man wonen bij hen in. Maar het is net zo goed een volwaardige vorm van polyamorie, vindt zij.
Ageeth Veenemans: “Zo’n volledige triade is vrij zeldzaam, maar ik ken nog zulke gevallen. Voor mijn boek ‘Ik Hou Van Twee Mannen’ heb ik een Nederlandse vrouw geïnterviewd, die in een identieke situatie zit als ‘jullie’ Frederik. Ook daar werden eerst de twee vrouwen verliefd op elkaar, en vervolgens de nieuwe vrouw ook op de man. Alleen hebben zij één kindje met zijn drieën. Ik ben bij hen thuis geweest: er was gewoon heel veel liefde. Dat is net het mooie aan polyamorie: er bestaat niet één weg. Ieder bewandelt zijn eigen pad.”

Niet voor iedereen
Ze herhaalt evenwel wat ze ook in haar boek al uitvoerig heeft uitgelegd: polyamorie is niet voor iedereen weggelegd.
Ageeth Veenemans: “Het werkt op drie voorwaarden: je moet een goede, communicatieve relatie hebben, je mag geen onzeker type zijn en je hebt een goede agenda nodig. Ik noem het ‘liefde voor gevorderden’. Je moet namelijk behoorlijk ver staan in je persoonlijke ontwikkeling om twee simultane relaties succesvol te onderhouden. En het vergt de nodige dosis zelfvertrouwen. Als aan al die voorwaarden voldaan wordt, is polyamorie meestal een ontzettend verrijkende ervaring. De ruimte die mijn man en ik elkaar geven om ook andere liefdesrelaties aan te gaan, heeft onze relatie ook heel sterk gemaakt. Wij hebben geen geheimen voor elkaar en delen alles samen. Ik mag mezelf zijn. Ik voel mij een rijk en gelukkig mens.”

Seksualiteit ontdekt
Eind dit jaar wil Veenemans haar tweede boek klaar hebben. Dat zal heten: ‘Het Succesvolle Gezin. Vrijheid In Verbondenheid’. Weer met verhalen over andere gelijkgezinde polyamoristen en met een stand van zaken in haar eigen liefdesleven. Over dat laatste valt overigens een en ander te vertellen. Ageeth woont nog steeds samen met haar man Marnix en hun drie kinderen van 15, 13 en 10, maar er kwam vorig jaar - na drie jaar - een einde aan haar tweede relatie, met Peter.
Ageeth Veenemans: “Er was nog ontzettend veel liefde tussen Peter en mij, maar zijn vrouw kon er na drie jaar nog steeds niet mee omgaan. Die heeft wel een poos geprobeerd om haar man de ruimte te geven voor een ‘bijrelatie’, maar ze bleef bang voor de reacties van haar omgeving. Ik mocht niet bestaan, met andere woorden. Peter en ik wilden wel graag dingen samen doen, maar hij kwam steeds meer vast te zitten in die spagaat. En ik kreeg last van jaloezie. De breuk deed voor ons beiden ontzettend veel pijn, want we houden nog van elkaar. Ik moet nog verder loskomen van hem, maar toch heb ik sinds een aantal weken een nieuwe liefde. (lachje) Die mag zich nog even waarmaken, voor ik meer over hem vertel. Of mijn ervaring met Peter aantoont dat polyamorie uiteindelijk toch niet werkt? Totaal niet. Voor mijn man en mij werkte het wel, maar blijkbaar voor Peter en zijn vrouw niet. Ik ben niet bewust op zoek gegaan naar een ‘vervang-Peter’. Die drie jaar zijn hoe dan ook meer dan de moeite waard geweest. Dank zij Peter ben ik van mijn minderwaardigheidscomplex afgeraakt. En op m’n veertigste heb ik bij hem mijn seksualiteit opnieuw ten volle mogen ontdekken. Hoezeer ik ook van Marnix hou, er zijn behoeftes die ik in mijn huwelijk niet kan waarmaken. Nee, ik kan me geen leven meer voorstellen zonder bijrelatie.”

Info: www.polyamorie.nl