01/11/2009: Trouwen is houwen: koppels die blijven

Tekst: Ria Anyca - Foto’s: Marc Masschelein

Trouwen is houwen

Toegegeven: niets is romantischer dan een sprookjesachtig huwelijksfeest. Velen dromen ervan en zetten uiteindelijk de grote stap, eventueel na een samenlevingsperiode en een stel kinderen. Het is geen garantie om van een scheiding gespaard te blijven. En dat brengt ons tot de hamvraag: ‘Bestaat er zoiets als een geheim recept om gelukkig getrouwd te blijven?” We vragen het drie koppels die elkaar na vele jaren nog (een beetje) graag zien.

Linda (50) & Marc (53)

Op dezelfde golflengte

De achttienjarige bon-vivant Marc Debruyne wou zich nog lang niet binden. En toen liet hij zijn oog vallen op de vijftienjarige Linda Vanbeselaere. De vlindertjes deden hun werk en drie jaar later stapten ze in het huwelijksbootje.

Opteerden jullie voor een klassiek huwelijk?
Linda: Ons huwelijk was vrij traditioneel: een burgerlijke en kerkelijke plechtigheid en een avondfeest.
Marc: Ons trouwfeest was zo sober mogelijk met optimaal plezier.

Zou je opnieuw trouwen met dezelfde partner?
Linda: Op ieder potje past een dekseltje. Wij vullen elkaar goed aan.
Marc: Wellicht zou ik een aantal dingen anders aanpakken. Je werkt een levenlang aan het vergaren van wijsheid. Je wordt verdraagzamer en leert met elkaars gaven en fouten leven. Op het vlak van huishouden ben ik de slechtst mogelijke echtgenoot. Linda stond er alleen voor. Op mijn achttiende stelde ik een aantal doelstellingen voorop. Ik begon mijn carrière op de onderste trede van de ladder. Dankzij een vrouw die me steunde, bereikte ik volgens mijn eigen capaciteiten het maximum. Daardoor zijn we na tweeëndertig jaar nog altijd getrouwd en ik hoop dat het zo mag blijven.

Is jouw visie op het huwelijk of andere samenlevingsvormen veranderd?
Linda: We zijn geen kerklopers, wel gelovig. Ik ben blij dat ook mijn dochter koos voor het huwelijk.
Marc: Ik geloof niet in de paus, wél in respect en in een paar geboden. Respecteer je ouders. Je mag veel vrouwen graag zien maar er slechts één begeren. Ban de jaloezie. Trouwen is een verbintenis waarbij je in het openbaar de beslissing neemt om samen door het leven te gaan. Een samenlevingscontract houdt de mogelijkheid open om zich aan verantwoordelijkheden te onttrekken.

Hoe moeilijk is het om getrouwd te blijven? Waarom wel/niet?
Linda: Wij leerden elkaar pas echt kennen eens we getrouwd waren. De meeste discussies gaan zoals bij elk koppel over de opgroeiende kinderen. Zolang je kan praten en problemen oplossen is het huwelijk niet moeilijk. We zitten nog altijd op dezelfde golflengte.
Marc: Door omstandigheden, vrienden, omgeving… verandert je karakter. Op onze leeftijd hebben we geen Kamasutra nodig, niet omdat we oud zijn, wel omdat we respect voor elkaar hebben. Als man kan je mogelijks een aantal vrouwen financieel onderhouden, misschien ook seksueel, maar je kan nooit meerdere vrouwen in hun innerlijke waarde bevestigen. Het huwelijk is moeilijk. Het tegengewicht is de huiselijkheid. Je kan thuiskomen.

Slippertjes?
Linda: Met een slippertje zou ik niet kunnen leven. Indien je samenblijft, spookt het toch altijd door het hoofd. Zelf een slippertje? Ik heb voor mijn partner gekozen. Hij is mijn leven.
Marc: Wat versta je onder een slippertje? Een kus, een aanraking? Naast mijn vrouw heb ik veel vriendinnen. Ik ben een plezierbeest en ik flirt graag. Ik heb nooit de bedoeling om Linda te kwetsen. Ik ga niet berekend te werk. Wat je niet van je partner accepteert, moet je zelf niet doen. De daad kan niet. Daar ben ik formeel in. Stel dat ik te ver zou gaan dan zou er geen terugkeer mogelijk zijn. Midlifecrisis? Ik verzet me daartegen.

Hoe zou jij de term ‘huwelijk’ definiëren?
Linda: Liefde is een werkwoord. Je moet dagelijks werken aan een toekomst voor je huwelijk en je gezin.
Marc: Een situatie waarin je partner zichzelf kan zijn en zich kan ontwikkelen als persoon met betrokkenheid tot elkaar. We hebben de behoefte om elkaar aan te vullen.

Stel dat je er door omstandigheden weer alleen voor staat, zou je dan kiezen voor een nieuwe relatie en eventueel trouwen?
Linda: Ik zou niet hertrouwen. Ik kan me niet verbeteren. Een tweede huwelijk kan moeilijk even goed zijn.
Marc: Je kan een echtscheiding overleven maar het laat veel littekens achter. In dat geval zou ik de stap nooit meer zetten. In alle andere gevallen wel. Ik kan niet alleen zijn. Gezelschap, seks, uitgaan, plezier maken, maar niet trouwen.

Dorine (45) & Geert (49)

We zijn elkaars vangnet

Een toevallige ontmoeting tussen de jonge Geert Guillemijn (19) en de piepjonge Dorine (15) resulteerde in een flirt. Tenminste, dat dacht Geert. De aantrekkingskracht tussen beiden bleek sterker en de relatie hield stand. Inmiddels zijn ze zesentwintig jaar getrouwd.

Opteerden jullie voor een klassiek huwelijk?
Geert: Jarenlang stapte ik geen kerk binnen. Mijn ouders waren echter zéér gelovig. Onder dwang trouwden we voor de kerk. Zoniet mochten we het huwelijk vergeten.

Zou je opnieuw trouwen met dezelfde partner?
Dorine: Zonder enige twijfel: ja.
Geert: Ik heb een enorm groot ego. Dan kom ik sterk uit de hoek. Soms voel ik me zwak. Op die momenten heb ik Dorine hard nodig. Ik ben een macho gehuld in donsveertjes.

Is jouw visie op het huwelijk of andere samenlevingsvormen veranderd?
Dorine: Ik zou voor een burgerlijk huwelijk kiezen. De kerk staat voor ‘show’ en dat hoeft voor mij niet. Een feest zou ik wel geven.
Geert: Ik zou zelfs kiezen voor dezelfde datum: vrijdag de dertiende. Ik ben niet bijgelovig. Ik vind het een datum die goed klinkt. We hadden een prachtig feest met alles erop en eraan. Op mijn trouwdag droeg ik een kostuum. Dat was de eerste en laatste keer in mijn leven. Het hoort erbij.

Hoe moeilijk is het om getrouwd te blijven? Waarom wel/niet?
Dorine: In ons geval is het helemaal niet moeilijk. Onze relatie kent geen echte problemen. We maken zelden ruzie. Als je elkaar respecteert en gaarne ziet, lukt dat opperbest.
Geert: We delen dezelfde interesses en doen alles samen. Jarenlang reden we te paard, trokken we erop uit met de motor… Aan het huwelijk moet je elke dag werken. We bleven niet gespaard van tegenslagen. Dorine is mijn vangnet. We zijn elkaars vangnet. Nee, het huwelijk is niet altijd rozengeur en maneschijn. Anderzijds moet je ook geen problemen zoeken waar ze niet zijn. De make love en flower power filosofie bepalen mijn levensvisie.

Slippertjes?
Dorine: Zo’n situatie moet je ook oplossen. Hoewel, ik zou het niet kunnen accepteren. Persoonlijk geloof ik dat je enkel seks kunt hebben met iemand die je graag ziet.
Geert: Ik ben niet blind en ik kijk graag naar een mooie vrouw. Maar ‘iets’ belet me om die stap te zetten omdat ik mijn vrouw alles mag zeggen en alles kan doen. Als we ons goed voelen bij elkaar zouden noch Dorine noch ik daaraan behoefte mogen hebben.

Hoe zou jij de term ‘huwelijk’ definiëren?
Dorine: Elkaar graag zien en begrijpen. Trouw zijn. Als we samen gaan stappen voel ik nog altijd vlinders in mijn buik. Als dat er niet meer zou zijn, zou het huwelijk afgelopen zijn. We hebben een open relatie zonder geheimen voor elkaar.
Geert: Dorine is romantisch. Op dat vlak heeft ze het niet met mij getroffen. Er steekt geen greintje romantiek in mij. Een ruikertje bloemen? Het is niet aan mij besteed. Toch is Dorine tevreden met mij. We steunen elkaar in alle omstandigheden door dik en dun. De rest komt dan vanzelf.

Stel dat je door omstandigheden alleen komt te staan, zou je dan nog openstaan voor een nieuwe relatie en eventueel trouwen?
Dorine: Indien ik een nieuwe relatie zou aangaan – wat ik sterk betwijfel – zou er wellicht heel wat tijd over gaan. Ik zou de relatie langzaam opbouwen.
Geert: Ik blijf alleen. Ik zou me niet afzonderen van de wereld. Kruist iemand mijn weg dan zou ik er misschien kortstondig van genieten. Een huwelijk is te ingrijpend. Een nieuwe relatie zou ik altijd spiegelen aan mijn huwelijk met Dorine.

Hilde (50 jaar) & Geert (48 jaar)

Ons huwelijk rolt

Geert Decommere sprak regelmatig met zijn vriend Guido af. Helaas ontbrak bij Guido elk tijdsbesef en hij verscheen nooit op de afspraak. Zus Hilde Suykens ving Geert telkens op. Ze genoten van hun gesprekken en zetten een paar keer samen een stapje in de wereld. De ontluikende gevoelens groeiden en van het één kwam het ander.

Opteerden jullie voor een klassiek huwelijk?
Hilde: Geert is niet gelovig en hield voet bij stuk. Daarvoor bewonder ik hem. Nochtans was de druk van familie en samenleving erg groot.
Geert: Ik heb geen sacrament nodig. Ik doe mijn beloften. Dat is het eerlijkst en zal het langst duren. Ik leef in het hier en nu. Ik heb geen bovenaardse dingen nodig om mijn tijd met mensen op deze bol door te brengen.

Zou je opnieuw met dezelfde partner trouwen?
Hilde: Volmondig ja! Hadden we elkaar eerder ontmoet dan hadden we langer van elkaar kunnen genieten. Dat gevoel is altijd gebleven.
Geert: We zijn getrouwd omdat we samen iets wilden opbouwen. Op jonge leeftijd verloor ik mijn vader. Ik miste een gezin. Ik wou een partner en kinderen. Ik was ervan overtuigd dat Hilde de persoon was met wie ik dit doel kon bereiken. Ik ben al zesentwintig jaar héél content met Hilde.

Is jouw visie op het huwelijk of andere samenlevingsvormen veranderd?
Hilde: De geschiedenis heeft het bewezen. Bij de kerk draait alles om ‘macht’. Op je twintigste sta je daar niet echt bij stil. Een burgerlijk huwelijk is een moment om even bij stil te staan. Naar de buitenwereld toe geven we de boodschap: ‘Wij kiezen voor elkaar.’
Geert: Ik leef in het hier en nu. Filosoferen over het verleden heeft geen zin. Je moet vooruit. Als je iets wilt, moet je het plannen en er naartoe leven. Niet dromen, stappen zetten.

Hoe moeilijk is het om getrouwd te blijven? Waarom wel/niet?
Hilde: We zijn tegenpolen en toch vinden we elkaar. Geert brengt humor in mijn leven. Zijn relativeringsvermogen werkt stimulerend. Ik profiteer van zijn temperament. Bij mij komt hij tot rust. Je moet het evenwicht vinden tussen samen iets doen en je partner zijn eigen ding gunnen. Het levert nieuwe gespreksstof op en houdt de relatie sprankelend. Ik durf bijna zeggen… ons huwelijk rolt. Werken aan een huwelijk heeft voor mij een negatieve bijklank. Het betekent dat je dagelijks moet plannen… Een huwelijk moet een zeker gehalte aan spontaniteit hebben. Tussen ons geldt: ik respecteer jou en jouw wensen. Daarom zijn we nog altijd samen. Toch mag je niet indommelen.
Geert: Het huwelijk is niet moeilijk. Binnen een relatie heeft ieder zijn eigen leven. Ik functioneer in de harde zakenwereld. Thuis vind ik creativiteit en warmte bij Hilde. Je mag elkaar geen beperkingen opleggen. We zijn niet langer de mensen van destijds. Toch blijven we elkaar en onze relatie de moeite waard vinden. Weinig dingen zijn me de moeite waard om ruzie over te maken. Zo sta ik in het leven. Ik filosofeer graag en er is de humor. We kunnen nog altijd samen hartelijk lachen.

Slippertjes?
Hilde: Als je sterk genoeg in een relatie staat, kan je dit mogelijks overwinnen. Veel hangt af van de inhoud. Was het een one-night stand of kwam er verliefdheid aan te pas?
Geert: Ik zou er problemen mee hebben indien er bewust naar gezocht wordt. Dit betekent dat er fundamenteel iets verkeerd gaat. Een relatie moet er niet aan kapotgaan. Ik durf niet beweren dat het mij nooit zou overkomen. Anderzijds kan je ook iemand bedriegen zonder dat er effectief fysisch contact is. Met iemand anders in je hoofd zitten is erger.

Hoe zou jij de term ‘huwelijk’ definiëren?
Hilde: Jezelf kunnen zijn. Elkaar ruimte geven. Geboeid blijven door de ander.
Geert: Ik beleef het gewoon. Het is een engagement. Het start en evolueert. We willen naar een hechte partnerschap toegroeien. We stimuleren elkaar positief. Ik sta gulzig in het leven. Hilde leeft op een rustiger ritme. Ik heb het gevoel dat ons huwelijk nog altijd pril is en nog lang mag duren, maar er is geen garantie.

Stel dat je er door omstandigheden weer alleen voor staat, zou je dan kiezen voor een nieuwe relatie en eventueel trouwen?
Hilde: Tot zijn zevenendertigste leefde Geert zeer intens. Hij dacht dat hij net als zijn vader jong zou sterven. Toen praatten we wel eens over dat onderwerp. Een nieuwe partner? Ik vrees dat ik enkel tekorten zou zien. Geert heeft me ook zoveel gegeven. Hopelijk vindt Geert iemand. Hij is te sociaal om alleen te blijven.
Geert: Ik heb geen behoefte om daarover te fantaseren. We leven in het hier en nu. Trouwens, wanneer zal deze situatie zich voordoen? Zal ik er dan nog op dezelfde manier over denken? Ik denk dat ik als eerste zal gaan. Ik hoop dat mijn vrouw niet alleen verder moet. Alleen is maar alleen.