01/11/2009: De bedgeheimen van onze BV's

Tekst: Peter Dirix- Foto’s: Marc Masschelein

Kürt Rogiers acteert ook ‘s nachts

‘Zelfs als ik slaap, probeer ik cool te zijn’

‘Sinds ik de ochtendshow op Q-Music presenteer, slaap ik beter dan ooit’, zegt Kürt Rogiers, die het door zijn rol in de vtm-telenovelle ‘David’ razend druk heeft. Zijn levensritme heeft een groot effect op zijn slaappatroon. Elke ochtend om halfvijf opstaan, betekent ten laatste om halftien onder de wol. ‘Quality time met mijn vrouw is tot een minimum herleid’, zegt Kürt.

Kürt Rogiers was vroeger net niet verslaafd aan tv. Hij lag elke avond tot in de late uurtjes naar het kastje te staren. Die tijden zijn voorbij sinds hij in duo met Sven Ornelis de ochtendshow op Q-Music voor zijn rekening neemt.

Discipline
Ik ben supergedisciplineerd en ga zonder pardon om halftien naar bed’, zegt Kürt. ‘Champions League, de ontknoping van ‘Boer Zkt. Vrouw’, dat zou ik vroeger voor geen geld hebben willen missen, maar nu pas ik ervoor. Tja, als je elke ochtend om halfvijf moet opstaan, kan je het je niet permitteren om tot een stuk in de nacht op te zitten. Sven slaapt overdag soms bij, maar ik kan dat niet. Nu zeker niet, want ik word verwacht op de set van ‘David’. Doorgaans ben ik tussen zeven en acht uur thuis. Snel eten, nog wat met de kinderen bezig zijn en mijn tekst voor de dag nadien instuderen. Voor ik het besef, is het tegen negenen als ik in de zetel plof. Om nog een halfuurtje met Els samen te zijn. Weinig quality time, dus, maar het is tijdelijk. Ik ben ook doodop tegen halftien. Ik kruip in bed en na twee minuten val ik in een diepe slaap. Nee, niet tegen Els aan, want die blijft meestal nog op.’

Zakdoek
In slaap vallen doet Kürt op zijn rug met zijn armen in een ingewikkelde knoop. ‘Stijlvol toch’, lacht hij. ‘Mijn vrouw zegt altijd dat ik zelfs cool probeer te zijn als ik slaap. Hoewel, er moet altijd een zakdoek onder mijn kussen liggen of ik word ambetant. Sinds ik mijn strenge slaapregime hanteer, slaap ik als een roos. Piekeren, slapeloze nachten, nachtmerries: ik heb daar geen last van. Of toch, onlangs, toen iemand me vertelde dat ze een appartementsblok zouden bouwen op dat mooie stukje bos achter mijn huis... Maar voor de rest slaap ik als een boreling. En toch hoor ik alles. Mijn oudste dochter Lola durft al eens opstaan ’s nachts en dat heb ik meteen in de smiezen, nog voor Els iets in de gaten heeft. Gelukkig is er maar een, hooguit tweemaal per week zo’n slaapverstoring. Van een ochtendhumeur heb ik ook geen last. Het duurt soms een tijd voor ik bij de pinken ben, maar slechtgemutst ben ik zelden. Ik denk trouwens dat humeurig zijn ’s morgens aanstellerij is.’

Boxspring
Slaapcomfort, het is voor veel mensen een zoektocht, ook voor Kürt Rogiers. ‘Het juiste kussen vinden, is een ware processie van Echternach. Ik probeerde al bijna elk type dat er op de markt is, maar ben nog niet tevreden. Ik zoek een dik, fluffy ding waar je hoofd inzakt maar dat toch voldoende steun biedt. Onlangs op skivakantie in Oostenrijk had ik het kussen der kussens, ik had het beter meegenomen. Trouwens, slaap je ergens comfortabeler dan in een hotelbed? Vandaar dat Els en ik een boxspring hebben gekocht. Niet goedkoop, maar je slaap is veel geld waard.’
 

Joke Van de Velde hoeft geen vijfsterrenbed

‘Ik slaap overal, zelfs op de grond’

‘Als ik lig te piekeren, dan sta ik op en begin ik te mailen, ook al is het diep in de nacht’, zegt Joke van de Velde. Maar voor de rest heeft de ex-Miss België geen sterallures wat slapen betreft. Op het vliegtuig, in de auto, zelfs op de grond in Oeganda , Rwanda en Tanzania , tijdens het VT4-programma ‘Stanley’s Route’ sliep ze fantastisch. ‘Als ik maar een dik donsdeken heb’, zegt Joke. Alhoewel, in Afrika hadden we geen donsdeken. Ik trok verschillende lagen kledij boven elkaar aan om niet te fel af te koelen.

Joke is mooi gebruind, net terug van een weekje rustvakantie met haar mama in Egypte. Dat was welkom, na de hectische maanden die ze achter de rug heeft voor de organisatie van Miss Oost-Vlaanderen. Joke is ontspannen en... flink uitgeslapen.

‘Ik ben geen moeilijke slaper’, zegt ze. ‘Ik moet dikwijls lange vluchten maken en veel mensen zien daar tegenop. Ik niet, ik slaap de tijd weg. Ook tijdens een lange autorit kan ik makkelijk een paar uurtjes maffen. Heel comfortabel. Dat ik werkelijk overal kan slapen, ontdekte ik tijdens ‘Stanley’s Route’ drie jaar geleden. In een tent, op de grond met allerlei rare geluiden om me heen: ik was ’s ochtends een beetje stram, maar ik sliep geweldig. Maar bon, ook al kan ik mijn kopje overal neerleggen, ik slaap toch het liefst thuis in mijn eigen bedje.’

Thuis, dat is in Melle, bij haar ouders, want na een tijdje alleen te hebben gewoond, keerde Joke terug naar het warme nest. Kon ze het alleen slapen niet aan? ‘De eerste weken bleef er steevast een vriendin slapen, maar niet omdat ik schrik heb. Rare geluidjes en zo, ik slaap daar allemaal doorheen. Ik vond het alleen thuiskomen in een flat waarin niet werd geleefd niet zo fijn. Nachtmerries, daar heb ik geen last van. Ik ben wel een piekeraar, soms zo erg dat ik de slaap niet kan vatten. Ik sta dan op en zet me achter mijn computer en begin te mailen. Niet om een antwoord te krijgen, gewoon om mijn gedachten te verzetten. Als ik het druk heb, dan heb ik last van gezonde stress. Ik heb thuis ook een medische massagematras van HHP . Deze geeft warmte af en ondertussen trilt de matras zodat mijn lichaam van kop tot teen gemasseerd wordt . Het is ideaal om te ontspannen na een drukke dag . ’

Een vast uur om te gaan slapen heeft Joke niet. ‘Daarvoor heb ik een veel te onregelmatige agenda. Naast dagopdrachten heb ik avondopdrachten en dan ben ik pas een stuk na middernacht thuis. Meestal ben ik dan zo opgefokt dat ik niet meteen naar bed kan. Een warm bad en knus naar een dvd’tje kijken zijn dan mijn rituelen. Wat opstaan betreft, ben ik gedisciplineerd. Ook al heb ik een vrije dag en was ik de dag ervoor pas laat thuis, rond negen uur ben ik uit de veren. Om op de computer zaken in orde te brengen of om te gaan sporten. Soms moet ik hard zijn, hoor. Ik wil en moet steeds fris en monter op mijn opdrachten verschijnen. Daarom komt er van nog laat een glaasje te gaan drinken niet veel meer in huis. Als ik er alert wil staan, heb ik toch nood aan zeven uur slaap per nacht.’

Koukleum
Knusheid is heel belangrijk voor Joke. Ze is ook een koukleum. ‘Zomer of winter, maakt niet uit, mijn dikke donsdeken ligt altijd op. Ik heb een groot bed waarin ik lekker kan keren en draaien , met een halfzachte matras en verschillende dikke kussens met veren waarin ik zalig kan wegzakken. De kwaliteit van mijn matras en de lattenbodem is van onmetelijk belang. Je hebt maar één lichaam en daar moet je zorg voor dragen.'
 

Werner De Smedt heeft vaak problemen met inslapen

‘Vroeger was ik verliefd op de nacht, nu voel ik onrust’

‘Ik zou opblijven tot ik niet meer kan, maar mijn vrouw Julie dwingt me vaak manu militari naar bed’, zegt Werner De Smedt. Sinds de acteur het nachtbraken ruilde voor een stabiel gezinsleven, is ook het belang van de nachtrust toegenomen.

Werner De Smedt heeft er al een pittig jaar opzitten. De opnamen van ‘Dossier K’, de verfilming van de bestseller van Jef Geeraerts door Jan Verheyen, waren slopend maar bevredigend. Op 9 december komt de film – warm aanbevolen door Werner – in de bioscoop. En momenteel staat hij op de set van de vtm-reeks ‘Zone Stad’. ‘Ik heb net een paar nachtshoots achter de rug’, zegt Werner. ‘Vannacht kroop ik pas om vier uur tegen Julie aan, maar om negen uur was ik alweer alive and kicking. Meer dan zes tot zeven uur slaap heb ik echt niet nodig. Ochtendhumeur, wat is dat? Julie heeft alle moeite van de wereld om op te staan. Wakker worden geeft haar een soort van fysiek ongemak. Ik heb dat niet: ik trek mijn ogen open en ik kan meteen de wereld aan.’

Opstaan is dus geen probleem, gaan slapen is een ander paar mouwen. ‘Julie heeft veel slaap nodig en wil toch elke dag rond de klok van elf naar bed’, zegt Werner. ‘Vaak stribbel ik dan als een klein kind tegen, want ik wil nog naar ‘Phara’ of andere obscure nachtelijke talkshows kijken. Maar ik geef meestal toe en word dan manu militari naar bed gedwongen. In slaap geraken is dan niet evident. Niet dat ik lig te piekeren of nachtmerries heb, maar vaak ben ik fysiek niet klaar om al te gaan pitten. Ik denk dat het een restant is van mijn turbulente leven vroeger. Mijn liefde voor de nacht was groot, nu bezorgt ze me een soort van onrust. Hoe vaak is het niet gebeurd dat ik na een nachtje stappen overdag slaap probeerde in te halen. Ik kan dat niet meer. Als ik sporadisch nog eens naar een feestje moet en meer uit sociale overwegingen dan pure goesting enkele glazen drink, ben ik daags nadien geradbraakt. Dat zal ook wel met het ouder worden te maken hebben. Niet meer drinken heeft nog voordelen. Vroeger zaagde ik hele bossen om, nu ben ik van het snurken verlost.’

Calorieën
Slaappatronen kunnen blijkbaar ook genetisch worden doorgegeven. Zo merkt Werner gelijkenissen op met zijn vader. ‘Mijn pa werd iedere nacht wakker, stond op, maakte een koffie verkeerd en dook de snoepkast in. Die koffie laat ik vallen, maar het gebeurt vaak dat ik ’s nachts de ongelooflijke drang naar zoetigheden voel. Ik haat mezelf ervoor, want ik wil mijn herwonnen gewicht niet zomaar te grabbel gooien voor een ‘vieze goesting’. Maar het helpt wel, want die calorie-injectie doet me meteen weer in slaap vallen.’

Werner en Julie kochten recent een bed van twee meter breed en dat is geen overbodige luxe. ‘Ik ben een ontzettende woeler in bed. Julie daarentegen heeft maar een halve meter nodig. Dat betekent dat ik drie vierde van de matras voor mij heb en dan nog lig ik soms half uit bed. Of beland ik onder Julie... Ik kan dat niet helpen. Een echte inslaappositie heb ik niet, maar ik kan enorm genieten van de lepeltjeshouding om in slaap vallen. Julies aanwezigheid en warmte geven me rust.’