15/12/2009: Voorstelling ‘Hoop, geloof, liefde’, boek n.a.v. het afscheid van kardinaal Danneels

Vanmorgen werd bij de nieuwe Mechelse uitgeverij Trendbookx ‘Hoop, geloof, liefde’ aan de pers voorgesteld. In het gelijknamige boek getuigen vriend en vijand over hun hoop, hun geloof en hun liefde, naar aanleiding van het afscheid van kardinaal Godfried Danneels.

Het kleine zusje van kardinaal Danneels

Hieronder vindt u een kort verslag van het panelgesprek tijdens deze persvoorstelling, met kardinaal Godfried Danneels, sp.a-voorzitster Caroline Gennez, prof. genetica Jean-Jacques Cassiman (K.U.Leuven) en Unizo-topman Karel Van Eetvelt.

“Voor socialisten is de liefde voor mensen evengoed de ultieme drijfveer,” verantwoordt Caroline Gennez haar bijdrage aan het boek ‘Hoop, geloof, liefde’. “Daar is niets esotherisch aan. Integendeel. Het is heel concreet. We maken er elke dag werk van. Als je de mensen niet graag ziet, kun je geen socialist zijn. Solidariteit gaat, denk ik, zelfs nog een stap verder dan naastenliefde. Ze is in ieder geval wederkerig.”

De sp.a-voorzitster, naar eigen zeggen “opgegroeid met de kardinaal” mag Godfried Danneels haar buurman noemen: “Ik ben trouwens best een beetje jaloers op zijn grote tuin.”

Prof. genetica Jean-Jacques Cassiman (K.U.Leuven) kent en respecteert de kardinaal als iemand “die voortdoet ook al slaat de boodschap uit Rome niet meer aan.” Zelf is hij overtuigd dat een wetenschapper perfect gelovig kan zijn, maar zich vooral niet met theologie moet bezighouden. “Geloof en wetenschap staan mekaar niet in de weg, maar je mag ze niet vermengen.”

Karel Van Eetvelt, van zijn kant, bewondert Godfried Danneels onder meer “omdat hij uitblinkt in dingen waar ik zelf niet goed in ben. De kardinaal is een fantastische diplomaat.” Zijn bijdrage aan het boek was voor de gedelegeerd bestuurder van Unizo een goede reminder: “Het is belangrijk om af en toe eens na te denken over wat je doet en waarom je het doet, over wat we proberen bij te brengen en waartoe we mensen willen bewegen. Daar maken we doorgaans veel te weinig tijd voor. Bovendien hebben we de neiging om vooral te kijken naar wat fout loopt. Leren focussen op goede dingen, is ook een waardevolle les. Rolmodellen, bijvoorbeeld van ondernemers die op een goede manier met hun mensen omgaan, zouden meer aandacht krijgen. Hoop doet leven is niet toevallig een spreekwoord. Het is ook effectief zo.”

Tot slot had kardinaal Godfried Danneels nog een vraag voor alle aanwezigen: “Kun je doen wat je doet zonder erin te geloven, zonder er het beste voor te hopen en zonder er liefde voor op te vatten? Ik heb vaak gedacht,” aldus de kardinaal, “ben ik dan zo speciaal, omdat ik geloof? Maar geleidelijk aan zie ik steeds vaker dat ik met mijn geloof toch niet zo’n uitzondering ben. Alle mensen hebben die drie sensoren voor geloof, hoop en liefde. Dat er meer is dan wat je ziet, is gemeengoed geworden de voorbije tien jaar. Maar ook de opvatting dat liefde in staat is, om van iemand iets te maken klinkt mensen hoe langer hoe minder vreemd in de oren. Hoop is evenwel wat we het meeste nodig hebben. Als geloof en liefde twee ‘grote madammen’ zijn, dan is hoop het kleine zusje dat de andere twee meetrekt. Het is dat zusje waar God het meeste van ondersteboven is. Het kan mensen doen verrijzen.”